می خواهم مصرعی بنویسم از مهربانی هایت

مدادم را به دست می گیرم

روی کاغذ می گذارم

و شعری از مهربانی هایی می نویسم که پایانی ندارد.ش.خ.ا

نکته مدیریتی :به هر موردی که رخ می ده طوری فکر کنید که انگار قسمتی از پازله، شاید از شکل تکه پازل خوشتون نیاد ولی برای تکمیل پازله.... حیاتیه!

روزانه یک: س که با ف خواهره  می گه وقتی ف کوچولو بوده بهش گفتم که با فرو کردن مداد توی لپت ، یه چال انداختم روی لپت! و من به این فکر می کنم که موموی منم اینکارو کرده؟ آیا دلش اومده؟ مداد پاک کن دار بوده؟ مداد چه رنگی بوده آیا...؟ و س و ف و ر به این فکر می کنن که مداد در دستان چه کسی لپ بچه منو چال می اندازه!!!!

روزانه دو:پست های تیرماه های سالهای قبل رو می خونم... و چه خوشحالم که وبلاگی دارم که حس و حال روزهایم رو حتی با سان سور برام زنده می کنه!

روزانه سه: هوا خیلی گرمه خیلی زیاد! این همه مدت توی بوشهر زندگی کردم  و مثل امسال توی شیرازگرما نخوردم...اونم توی خونه!

روزانه چهار: داریم در مورد اسم احتمالی بچه حرف می زنیم ولی به نتیجه نمی رسیم...یادم می افته به روزی که با مهری سوار سمند تلفنی! بودیم و برای بچه اش اسم گذاشتم..اسکندر و اسداله و ... می خندم و اسم بچه ام رو به شوخی می گذارم قمر!

روزانه پنج: یه دبه! 10 لیتری پر از دوغ آورده گذاشته گوشه خونه...محلیه...بایدم دو روزی بگذره تا جا بیفته اونوقت منم نباید بخورم!

روزانه شش: به روزهای روشن آینده فکر می کنم و می بینم که چقدر خوشبخت ترم!

الهی نامه: الهی چه بی صدا می بخشی و ما چه حسابگرانه تسبیح می گوییم! (اسمسی از دادا)

شکرانه: خدایا تو را سپاس که من خودم هستم!

فال فندق: از بابا طاهر

بی تو اینجا همه در حبس ابد تبعیدند

سالها هجری و شمسی همه بی خورشیدند

سیر تقویم جلالی به جمال تو خوش است

فصلها را همه با فاصله ات سنجیدند

تو بیایی همه ساعتها و ثانیه ها

از همین روز همین لحظه همین دم عیدند .  قیصر امین پور

روزانه یک: یه پست کامل رو توی ورد تایپ کردم و بعد یه جا سیوش کردم که نمی دونم کجاست!

روزانه دو: همه ازش تغریف می کنند.روحش شاد باشه.

روزانه سه:دور همیم و درمورد لهجه ها و زبان های مختلف به قول هانی زبان و فرهنگ شناسی حرف می زنیم کلی کلمه جدید یاد می گیریم و درآخر درحالیکه هممون قاطی کردیم کلمه توت را صرف می کنیم "توت –تیت-تات"

روزانه چهار:قدمیا همه خانواده ها دلشون پسر می خواست تا اسم خانواده رو ادامه بده و اینا الان همه دختر می خوان...چه عزیزه این دختر!

روزانه پنج: دارم کتابهامو جمع می کنم ...دلم برای پائولو ، هری پاتر... شعرهام...اسکارلت...تنگ می شه...

روزانه شش:تلفنی کلی حرف می زنیم..بهش می گم اگه ببینمت حرفامون تمام نشده باشه می خنده می گه نه نگران نباش...دوسالی هست ندیدمش! مریمو می گم که تازگی خاله شده.----دیدمش!

فال فندق:

مرا بر نازنینان این نوید است

که پایان شب غم ها سپید است

مترس از شام تار آسوده دل باش

چراغ روشن فردا امید است. مهدی سهیلی

منت خدای را عزوجل که طاعتش موجب قربت است و به شکراندرش مزید نعمت.هرنفسی که فرو می رود ممد حیات است و چون برآید مفرح ذات.پس در هر نفسی دو نعمت موجود است و بر هر نفس شکری واجب

از دست و زبان که برآید    کز عهده شکرش به درآید

روزانه اول:امروز روز تولدمه!بسیار متفاوت از سالهای قبل و سالهای آینده!

روزانه دوم:هنوز کادوهای تولدم رو دریافت نکردم!اصلا هیچی!-خوب کادو رسید !البته که مثل همیشه یکی دیگه در راهه!

روزانه سوم:خدایا شکرت که موهبتهای دوستانم رو در آغوششون قرار دادی.من همچنان منتظرم که همینک موهبتم رو در آغوش بگیرم.شکرت خداجونم!

روزانه چهار:کولر که روشن می کنیم توی ساعاتی خاص بوی اسفند از خونه همسایه میاد؟مشکوکه نه؟

روزانه پنج:سعی می کنم باز از یه اتفاق (که ایندفعه میزان ناگواریش اکسترممه)درس بگیرم!

روزانه شش:گلستان سعدی رو گرفتم و هرروز با صدای بلند می خونم.تا الان حافظ رو می خوندم بعد از گلستان نوبت دیوان مولاناست بعدشم شاهنامه گمونم!

خونه شلوغه همه هستن...لباسهای سیاه از این طرف به اونطرف می رن گاهی گریه و ناله بلند می شه... اما خودش نیست!اونکه همیشه صداش تمام خونشون رو پر می کرده! عزیزجون ناله می کنه و اسمشو صدا می زنه... وسط آه و ناله هاش به من رو می کنه و می گه مهستا چطوری شد؟ من که بغض دارم و اشکام روی گونه هامه چیزی نمی گم ولی خودش می خونه.................اجل گشته میرد نه بیمار سخت.روحش شاد.

برو به تاريخ:

پرهای پرواز دستان توست

عاشق که باشی

هوای پریدن آبیست

عاشق تر که شوی

محو می شوی

دوست داری بیشتر راه بروی

کنار روحی که فراز ابرهاست.