خوش!

در امتداد آفتاب ایستاده ام

چادر آبی آسمان با توده های ابر می وزد

دل دریا می تپد و موج موج امید می پاشد

زمین را دور می زنم

و در نیمروز مدام

با تو می چرخم...

و می رسم به جاودانگی مهستا+فریدون مشیری!

روزانه یک: همیشه اهل برنامه ریزی بوده ام شدید! اما همش تصمیم کبری هستنا! منظورم اینه که تصمیم بی عمل! اما دیگه وقت ندارم برای سهل انگاری کلی کار عقب مونده دارم که الان رسیدم به وقت اضافه! تا گل طلایی رو نزدن باید انجام بدم. خدایا خودت کمکم کن مثل همیشه.مرسی

روزانه دو: همیشه روز تولد ائمه دنبال هدیه می گردم و از خدا هدیه می خوام دیروز هم بهترین هدیه ام رو گرفتم!خدایا متشکرم.

روزانه سه:دو ماه مونده تا عید هول شدم برسم به آرزوهای نرسیده ام!

روزانه چهار:اینقدر فیلم دیدم که نصفش تکراریه! هورتون رو دیدم دوباره...اینم کتابشه! جاست لایک هیون رو دیدم سه باره! فایر پروف دیدم با یه مضمون معنوی و رمانس جالب .مای بست فرند گرل رو دیدم...دیگه اینو دیدم که همش حرف می زدن و ندیدمش! و اما لاو هپنز رو با بازی جنیفر آنیستون عزیزم دیدم که خوب بود دیگه! معلومه!مومو جونم از فیلمهای خوبت ممنونم! دادا جونم از تو هم ممنونم ..راستی یادت بود که فیلمات هنوز! پیش منه؟

روزانه پنج: یه تصصمیم خوب گرفتم برای اینکه مزخرف گویی بعضیا! روم اثر نکنه موقع حرف زدنشون، در گوشمو ببندم و نشنوم! تصمیم عالیه اما هنوز کاملا بهش مسلط نشدم!

روزانه شش:اینقدر تکلیف زبان دارم ... گمونم به عمرم اینقدر درس نخونده بودم که این ترم می خونم!

آهنگانه این روزها:

من از خدامه بمونی کنارم من که به جز تو کَسی رو ندارم

من از خدامه که نباشه دوری فقط دلم می خواد بگی چه جوری

من از خدامه که یه روز دعامون بره تو آسمون پیش خدامون... مهستی!

اینم فال حافظ امروزم!

ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش

دلم از عشوه شیرین شکرخای تو خوش

همچو گلبرگ طری هست وجود تو لطیف

همچو سرو چمن خلد سراپای تو خوش

نکویی

مگر نه اینکه غمی سهمگین به دل داریم

مگر نه اینکه به رنجی گران گرفتاریم

نشاط مان را باید همیشه چون خورشید

-بلند و گرم-در اعماق جان نگهداریم.

مده به پیچک غم ، آب و آفتاب و نسیم

بیا دوباره به فریاد ارغوان برسیم

فریدون مشیری

روزانه یک:روزها هوا عالی شبا هوا سررد.

روزانه دو:دیروز توی تی وی می گفت تا از یه وضعیتی در رنج نباشین برای تغییرش کاری نمی کنین به این می گن آگاهی! بعد از اون می رسیم به مراحل عملیاتی!

روزانه سه:سین پرستاره، اما فک می کنه!!! دکتره! اگه یکی بگه می خوام این قرصو بخورم یا اینجام اینجوری درد داره چنان تجویزهایی می کنه....

روزانه چهار:چرا کلاس یوگاهه اینقدر اونطرفه؟

روزانه پنج:می خوام بنویسم تکنولوژی فکر می نویسم تفکر برتر!

روزانه شش:باید وبلاگهای کنار صفحه ام رو بازبینی کنم! خیلیاشون فیلخیسن! خیلی ها هم نمی نویسن!

لینکانه:

تکنولوژی فکر...بفشارید

کتاب راز موفقیت آنتونی رابینز...بفشارید

فال حافظ امروز:

بیا و کشتی ما در شط شراب انداز

خروش و ولوله در جان شیخ و شاب انداز

مرا به کشتی باده درافکن ای ساقی

که گفته اند نکویی کن و در آب انداز.............صبر می کنیم!

ویش: من دلم دریا می خواااااااااد.

شکرانه:کلا مرسی!

یلدا

براي من، تو لحظه‌ي

سرودنِ ترانه‌اي.

تو شاديِ رسيدنِ

پرنده‌ها به لانه‌اي.

همان شروعِ ساده‌ي

خيال‌هاي بچّگي.

و پاسخِ تمامِ آن

سؤال‌هاي بچّگي.

تو ترسِ روز امتحان

و كارنامه نيستي.

تو شوقِ مُهرِ آفرين،

و نمره‌هاي بيستي.

به يادِ تو اتاقِ من

پر از چراغ مي‌شود،

و در تمامِ شعرها

كوير، باغ مي‌شود.

بيا و شهر قصّه را

پر از گل و ستاره كن؛

و بين اين ‌همه نگاه

فقط به من اشاره كن! ستاره کوچک

سفره روز یلدای ما رو دیدین؟ هی لدای شلوغ و یه یلدای دونفری فردا روز!

مهربانی

مهربانی نگاهت

هدیه گرم روزهایی است

که وقتی نیستی

سرمای خانه

نوید می دهد! ش.خ.ا(شاعر خودم است!)

نکته مدیریتی یک:اگه سرده لباس گرم بپوشید...گرم بودن بهتر از شیک بودن و یخ زدن است حتی شما دوست عزیز!

روزانه یک:یک داداش یه دونه میاد شیراز اونقدر وقت نیست که همه جای شیرازو بگردیم ولی وقت می کنیم بریم ستاره و گاز و خرید و شیرینی تر بخوریم و آجیل مثل چی! و وقت می شه که ویندوز ویستای منو از بی فارسی بودن به با فارسی بودن تبدیل کنه..دادا جات خالیه!

روزانه دو: می گه نرو کلاس... ولی من پا می شم می رم هم ازم درس می پرسه و نمره ام کم می شه هم جریمه می شم که جلسه دیگه یه خوردنی ببرم...خدااااااااااااا...تا من باشم حرف بزرگترم رو گوش کنم!

روزانه سه: دوبار پیاده از سه راه نمازی تا پارامونت می رم و چارراه خیرات رو پیدا نمی کنم! چرا؟ کجاست پس؟

روزانه چهار:روزای تعطیل پشت سرهم مسافرت کوتاه می چسبه نه؟

روزانه پنج:صبح زود سرده...ظهرا گررررررررم شبا یخ! هواشناسی شیراز

روزانه شش: می گه ای وای چرا اینجوری رفت . چرا این از اینو ور سبقت می گیره.چرا از اینطرف بوق می زنه ..چرا چرا چرا... یه جواب خوب دارم براش عزیزم اینجا شیراز است.

لینکانه:

دعای برگزیده!...بفشارید.

اعتقاد به دعا...بفشارید.

چای

چنان که در سفری

عطرها تو را بهانه می کنند

چون کودگی که دیدن مادر را ...

یک لحظه بیندیش!

عطرها...

حتی عطرها

دوری و غربت را احساس می کنند! نزار قبانی

روزانه یک:هنوز نمی تونم توی این ویندوز ویستا فارسی بنویسم.واسه همین اینقدر کوچولو می نویسم.

روزانه دو:با یه ساناز جدید دوست شدم امروز از یکربع به ۱۲ تا ۱ اینقدر باهم حرف زدیم راه رفتیم هی از ماشین پیاده شدیم رفتیم بانک رفتیم اینور اونور که جدا فکم داشت می افتاد (معلومه که من بیشتر حرف زدم؟)!!!!!

روزانه سه:یه تفریح سالم!! که کلا خانوادگی داریم مراسم چای هست! عصرها ( حتی تو تابستون خرما پزون) چای می ریزیم و با بیسکوییت-کیک و اینا می زنیم به بدن.شیراز که آمدم خیلی زود نوید رو به این قضیه عادت دادم تا ازتنهایی چای عصر دور باشم.اما این روزا گاهی که تنهام توی خونه می بینم می تونم به یاد همه چای بریزم و هی بخورم(البته سعی می کنم فقط به جای خودم کیک بخورم)

روزانه چهار: از دین بد می گه از نماز از شوهر کردن از بچه دار شدن از بی پولی از درس خوندن از آرایشگاه از همه چی...فک می کنم :پس از چی خوشش میاد؟

روزانه پنج:شش ماهی هست ندیدمش...همش تلفنی با هم حرف می زنیم اما لحظه به لحظه از هم خبر داریم هر دو هم توی شیراز ساکنیم!

روزانه شش:خوب سی درصد باقیمونده هم تموم شد.خدایا مچکرم! تمام سختی های این مدت با قبولی نهایی تو چه آسان است. متشکرم خدای بزرگ که لطفت را تکمیل کردی.

الفــــــــبای دبســـــتـانی

ای نگاهـــــت نخــــی از مخمــــل و از ابریشــم

چند وقت است که هر شب به تو می اندیشم

به تــــو آری، به تـــــو یعنی به همــان منظر دور

به همان سبــــز صمیمی، به همین باغ بلـــور

.... از اینجا

نکته مدیریتی یک: وقتی دارید شلوار می دوزید دقت کنید که هر درزی دوختنی نیست... تا شلواره به دامن تبدیل نشه!

نکته مدیریتی دو:قرار بود اینجا شاداب باشه پس جای غصه نیست!

روزانه یک:پارتان رو می بینم اخمو و بداخلاق ...فک می کنه فقط خودشه که می ره کلاس اول..با اون کله کچل و شکم گنده خیلی بامزه شده! حیف که توی ژسته و تحویل نمی گیره!

روزانه دو:نمی دونم این قالبه چرا باز قاط زده... انگار به طور جدی باید ترمیمش کنم!

روزانه سه: هوا یه کمی سرده..از پیاده روی که میام دلم می خواد همه پنجره ها رو باز کنم... ولی وقتی یه مدتی توی خونه ام دلم ژاکت و شوفاز و نسکافه داااغ می خواد!

روزانه چهار:نگام می کنه و نمی شناسه و رد می شه... نیم ساعت بعد می گه ا تویی! و می خنده که منو با موهای کوتا و بلوند اصلا نشناخته!

روزانه پنچ: معلم زیانم می گه ا خودتی؟!

روزانه شش: یادم رفته تولدش چند آبانه! حوصلم نمی شه پیدا کنم! اصلا مهمه؟

فال فندق:

آن الفــــــــبای دبســـــتـانی دلخــــــواه تویــــی

عشـــــق من آن شــــــبح شاد شــبانگاه تویی

خوشحالم

روزانه یک:چقدر حیف که باید بعضی حرفام رو ننویسم! مثلا اینکه چقدر خوشحالم که نوید قبول شده! وقتی خبر قبولیشو تلفنی بهم گفت از خوشحالی فقط جیغ و داد می کردم.خدایا شکرت! هدیه اش که سه روز زودتر تحویل گرفته بود ایناهاش! البته رنگش سورمه ای -سیلوره که اینجا نزده!خیلی خوشحالم که بالاخره فهمیدم چی می خوام! و برای بدست آوردنش باید چکار کنم! سلام اول آذر۸۸! از امروز یه باشگاه تازه می رم با یه مربی گل و بلبل!

خاطره: زمان یک روز قبل!

مکان منزل نارنجی و فیروزه ای خودمان

بازیگران« من -ن-ف-ز-ر

ز:یکی بیاد برا ما گ.رین کارت ثبت نام کنه...

هیچکس جوابی نمی ده کلا! منم بیخود خودمو نخود می کنم می کنم خیلی سخته و وحوصله می خواد و اینا روی من حساب نکنین!

ز رو به بقیه می کنه و : خدا آدمو محتاج نکنه اصلا می رم کافی نت....

منم قیافم یه طوری می شه که دلم می خواد پلو دم نکشیده بذارم سر میز!!!!!! ( می خندم همین!)

روزانه دو:اینترنتم که می پکه انگار قند خونم می افته مثلا! (یعنی اینقدر وخیمه!)

روزانه سه:دیشب دلم می خواست توی سریال دلنوازان این یلدا رو سیر کتک بزنم چرا اینقدر احمقه!

لینکانه: اینو حتما بخونین! از اینجا خوندم خودم!

داستاني در مورد اولين ديدار «امت فاکس»، نويسنده و فيلسوف معاصر، از رستوران سلف سرويس؛ هنگامي که براي نخستين بار به آمريکا رفت. وي که تا آن زمان، هرگز به چنين رستوراني نرفته بود؛ در گوشه اي به انتظار نشست. با اين نيت که از او پذيرايي شود. اما هرچه لحظات بيش تري سپري مي شد؛ ناشکيبايي او از اين که مي ديد پيشخدمت ها کوچک ترين توجهي به او ندارند، شدت گرفت.

از همه بدتر اين که مشاهده مي کرد؛ کساني پس از او وارد شده بودند و در مقابل بشقاب هاي پر از غذا نشسته و مشغول خوردن بودند. وي با ناراحتي به مردي که بر سر ميز مجاور نشسته بود، نزديک شد و گفت : «من حدود بيست دقيقه است که در اين جا نشسته ام؛ بدون آن که کسي کوچک ترين توجهي به من نشان دهد. حالا مي بينم شما که پنج دقيقه پيش وارد شديد با بشقابي پر از غذا در مقابل تان اين جا نشسته ايد! موضوع چيست؟ مردم اين کشور چگونه پذيرايي مي شوند؟»

مرد با تعجب گفت:« ولي اين جا سلف سرويس است.» سپس به قسمت انتهايي رستوران جايي که غذاها به مقدار فراوان چيده شده بود، اشاره کرد و ادامه داد:« به آن جا برويد، يک سيني برداريد و هر چه مي خواهيد، انتخاب کنيد، پول آن را بپردازيد،بعد اين جا بنشينيد و آن را ميل کنيد.»

«امت فاکس» که قدري احساس حماقت مي کرد، دستورات مرد را پي گرفت. اما وقتي غذا را روي ميز گذاشت؛ ناگهان به ذهنش رسيد که زندگي هم در حکم سلف سرويس است. همه نوع رخدادها، فرصت ها، موقعيت ها،شادي ها،سرورها و غم ها در برابر ما قرار دارد.

در حالي که اغلب ما بي حرکت به صندلي خود چسبيده ايم و آن چنان محو اين هستيم که ديگران در بشقاب خود چه دارند و دچار شگفتي شده ايم که چرا او سهم بيش تري دارد؟ که هرگز به ذهن مان نمي رسد؛ خيلي ساده از جاي خود برخيزيم و ببينيم چه چيزهايي فراهم است، سپس آنچه مي خواهيم،برگزينيم.

شکر

خوبه که هوا بارونی باشه -دل آسمون گرفته باشه-یه کمکی سرد هم باشه...اما دلت گرم باشه به این که یه خدای بزرگی داری که همه چیزارو بهش سپردی تا با درایت خودش راست و ریس کنه- یه خواهر جیگر طلا داری که با همدیگه دوتا پتوی رنگی رنگی بردارین با یه ظرف بادوم هندی و تخمه و میکادو و.... اینا جلوی یه شومینه روشن که بالاش پر از عکسهای خاطرات گذشته است حرف بزنین بعد صبر کنین تا دوتا گل گل از مدرسه بیان و شورونشاط زندگی رو بریزن توخونه و غروبم منتظر دوتا آقای سرحال-خسته باشین و یه داداش شنگول با شوخی هاش بیاد خونه!

اگه مامان و بابا هم توی این سفر بیان تهرون که عالی می شه.

خدایا شکرت که هوامونو داری که به یادمونی و شکرت که همهی آرزوهامونو هم اکنون برآورده کردی!

خاطرات یک عاقد!

يه جمعه

غروب جمعه باشه-وضعیت درسخوندنی باشه-و نخوای که درس بخونی-تی وی هیچی نداشته باشه حتی -جم-هم داره دوباره اسپا.یدر.من می ذاره!!!بعد بیای فید وبلاگت رو درست کنی-نشه-بعد بری که قالب بتکونی-نتونی.بعد به فکر بیفتی که کلا وبلاگت رو طراحی دیزاین جدید کنی..............اووووووه عصر جمعه چکارا که نمی کنه! می تونی هم یه مانتو و شال بندازی سرت بپری تو زلنتی کوچولو و یه نفره بری حافظیه هم حافظ رو از تنهایی در بیاری و هم خودت رو!

ارکیده جان اگه خودت می تونی به داد این دیزاین-فید وبلاگ من برسی ممنون می شم!

منتظرم برم سفر.یه جایی که وقتی می رم یادم به تارای بربادرفته می افته.یه جایی که شباش یه راه شیری پرچراغ داره-جایی که اتوبانش صدای ماشین های دور داره که وییییییییییییییژ می رن.جایی که خیلی وقتا با اشک از ش برگشتم وقتی که میگل تازه متولد شده بود و زمستون بود و من بین دو ترم سال اول دانشگاهم رفته بودم اونجا و مومو اینا خونشون پردیسان بود!

اگر برای وبلاگ فریادرسی بود از کلیه و کبد و قلب پیشنهادها استقبال به عمل می آید.

این ویندوزه فارسی نمی نویسه من با ۳۰۰تاکلک فارسی می نویسم واسه همین ریزه دیگه!

اینطوری

نکته مدیریتی ۱:با احساسات خود درآرامش باشید.

خوب اینجا فارسی ساز ندارم! و توی خود وبلاگم دارم مینویسم!(انگار تا حالا کف حیاط می نوشتم!) چند روز پیش توی تی وی پ.ر.ش.یا توی برنامه ن.ک.س.تپررش.ی.ن استار یه آقای بوشهری اومده بود یه ترانه ای با لهجه بوشهری(که خودمم خیلی نفهمیدم چی میگه-شاید چون تند می خوند!!) خوند کهخیلی جالب-جدید و خلاصه قشنگ بود دیگه! با موبایلم از تی فیلم گرفتم! اما اینجا اتصال موبایل به پی سی هم ندارم!

هوا کاملا تغییر کرده (من گمونم با این هواشناسی ها یه ارتباطی دارم همیشه از هوا می گم)

چندروز پیشم پارتان کچل کلاس اولی رو دیدم مثل بچه مثبتا می خواست بره مدرسه یعنی پارتان عاقل شده؟فک نکنم!

دوباره سرکلاس زبان جریمه شدم! به دلیل تکرار یه حرف اضافه اشتباه! برای بچه ها و تیچر-ویندو برد بردم!!!!!! (توی ویندوزم فارسی نمی نوسه اینجا انگلیسی!)

نکته مدیریتی ۲:میکادو یکی بسه دوتا بسه دیگه ۲۵ تا مرگه! اینطوری!

پ.ن:منظور از اینجا این ویندوزه بود و اینجای دومی ادمین وبلاگم!منم همچنان شیرازم.پاریس و ونیز و اینا نه نیستم.همینطوری.

شعر خال خالی

شعرهای خال خالی
از نردبان بالا می روند
پيش آفتاب
آرام آرام روی خيالم راه می روند
کلاغ پر بازی می کنند
گل پر
خورشيد پر
شعرهای خال خالی هم پر.

نکته مدیریتی:کم بخور، هردقیقه هم نخور!!!!

روزانه یک:یه جایی می خونم که انتقال متن نوشته شده از ورد به وبلاگ باعث انتقال حجمی از کدها می شه که باز کردن وبلاگ رو کند می کنه، پس توی ورد می نویسم توی نت پد پیستش می کنم و می ذارمش توی وبلاگم نتیجه این می شه که متنم با یه فونت ریز متولد می شه!!

روزانه دو:توی وبلاگا می گردم... آرزوهای خودمو می بینم که نزد دیگران برآورده شده اما پیش من کم رنگ شده، ادیتشون می کنم و پررنگ تر تجسمشون می کنم.

روزانه سه:توی این سالها از دبیرستان تااا دانشگاه دوستای خوبی پیدا کردم مثل رزا که اگرچه اکثر سال از هم دوریم ولی همیشه با هم از بقیه دوست تریم! ( حداقل برای من که اینطوره) مثل مریم که اونم دوره مثل آذین و ساناز که دورن!! ولی یه دوستی دارم که البته اون هم از لحاظ مسافت ازم دوره ولی اینقدر باهاش تفاهم دارم و نگفته حرفام رو می فهمه که انگار باهاش دوقلو هستم هرچند 5 سال دیرتر دنیا اومدم و اون پشت پرده ی اتاق ناهارخوری از خدا خواست بهش یه خواهر بده! وقتی این جمله رو دیدم فهمیدم که چرا این روزها شادترم، چون سرشارم از انرژی دیدن خواهرم، چون سرشار از انرژی دوباره دیدنش چون الان بیشتر از یه لحظه قبل می دونم خواهر داشتن چه نعمتیه! موموی دوست داشتنی امروز هفتم مهر 88 ، توی تاریخش دوتا هفت داره دوتا هشت!

روزانه چهار:سال 81 تا حالا دارم وبلاگ می نویسم .شهریور81 تا الان! یه عمریه تا الانا. می تونه وبلاگم بره مدرسه دیگه!

روزانه پنج:هوا خوبه، رو به بهبود! پاییز قشنگه حتی اگه برگی زرد و نارنجی نشه!

یه پشت نوشته بودم برای پاییز به افتخار اومدنش و شکوهش... ولی از وبلاگ ویو.لت رسیدم به یه جایی که نفسم برید! اشکم سرازیر شد.دلم شکست. خدایا بزرگیتو شکر. همه مریضا رو شفا بده.

اینجا رو بخونین و دعا کنین. خدایا برای همه بهترین رو هم اکنون متجلی کن.

خدایا به همه مریضا هم اکنون شفا عنایت بفرما.آمین.

عیدتون مبارک

امسال ماه رمضون عالی بود شکرخدا!

هم من به خدا نزدیک تر بودم هم خدا بیشتر جوابم رو داد.خدایا شکرت.

نماز و روزه هاتون قبول.من این ماه رمضون رو به فال نیک گرفتم و قصد دارم حالا که نیمی از سال هم گذشته ببینم چکار کردم و چه تصمیمات بهتری برای بقیه سال باید بگیرم که موفق تر باشم.این یه پست ویژه شکرگذاری. برای اینکه اینی که هستیم عالیه و اینی که خواهیم بود عالی تر.

می دونم که امسال روزه های من هم قبوله به خاطر ارتباط دوستانه ای که امسال با خدا داشتم و تا حالا اینطوری نبوده!

خدایا تو را سپاس که امروز مرا روشن تر از دیروز و فردا را روشن ترا ز امروز قرار داده ای.

دوسال بعد!

روزها خیلی تند می گذرن حتی وقتی سخت می گذرن حتی وقتی تنهایی سایه سیاهشو پهن می کنه وقتی غزبت هست وقتی درد هست ولی پیدا نیست وقتی... می گذره و یادش می مونه و چقدر خوبه که یادش سخت نیست تیره نیست درد نداره!
روزها قشنگ می گذرن وقتی تند می گذرن...وقتی از چراغ قرمز با خنده رد می شی...وقتی بیخودی سه بار از زیرگذر عبور می کنی...وقتی با لباس عروس برای دخترخانما دست تکون می دی...وقتی پشت در منتظری و با اینکه کلید داری باآهنگ در می زنی...وقتی عصر که می شه تندتند چای و کیک میاری و بدون اینکه بخوری خاطره تعریف می کنی..می گذره وقتی تنهایی ولی داری میری فرودگاه که مسافرتو ببینی و هدیه هاشو دم در نرسیده به ماشین باز کنی..وقتی صدای زنگ تلفن تورو مثل قرقی می پرونه که صدای آشنای گرمی رو بشنوی که دوست داری...روزها می گذرند وقتی امتحان زبان داری ولی با باور قبولی شبش می ری ارم و عکس های کمدی می گیری...روزها می گذرند...خداروشکر که قشنگ می گذره... آسمون-زمین-باغ-آب همه برای خوشبختی هستند برای عشق برای محبت ....روزها می گذرند هر جوری که بخوایم می گذرن...من میخواهم که روزهای من قشنگ-پر از عشق-سلامتی-مهربانی بگذرند. روزهای من سرشار از عشق می گذرند.روزهای من با تو سرشار از عشق می گذرند.
وقتی شبانه با من می رقصیدی
اتفاق غریبی افتاد
احساس کردم ستاره ی سوزانی
از مدارش درآمدُ به قلبم پناهنده شد!
احساس کردم یک کودک سه ساله
می تواند بخواندُ مدرسه برود
و مشق هایش را بر پیراهن من بنویسد!
هرگز نمی رقصیدم
ولی آن شب...
خود رقص بودم،
نه رقصنده!
نذارقبانی

پر پرواز

پرهای پرواز دستان توست

عاشق که باشی

هوای پریدن آبیست

عاشق تر که شوی

محو می شوی

دوست داری بیشتر راه بروی

کنار روحی که فراز ابرهاست.

نکته مدیریتی: زندگی نیازموده ارزش زیستن ندارد.افلاطون

روزانه یک: اولا بهتون تبریک می گم که میتونید توی ماه رمضون به این گرمی روزه از خودتون در و کنین!

روزانه دو:هدیه عالی یک هفته زودتر رسید! چی از این بهتر! مرسی!

روزانه سه:اومدن شیراز مسافرت یک شبم مهمان ما هستن و کلی حرف دارن از اصرار زیاد شیرازی ها.راست می گن والا اونا اصرار می کنن فراوون بعد می گن چرا تعارف میکنین.بابا نمیخورم سیرم دارم می ترکم!

روزانه چهار:به طرز خاصی ماشین سفیده کثیفه..در توضیح این کثیفی خاص می شنوم که یک گوساله که چند ساعت از عمرش می گذشته اینو لی سیده! یعنی با شیر عوضی گرفته بوده یا با مامانش؟

روزانه پنج:ماه رمضون ماه مهمانی خداست می تونیم با خوب بودن و مهربونر تر بودن و اینا بترکونیم!

روزانه شش:

Why mother is always so special:

When I came home in the rain,
Brother asked why didn't you take an umbrella.
Sister advised, Why didn't you wait till rain stopped.
Father angrily warned, only after getting cold, you will realize.

But Mother, while drying my hair, said, stupid rain !
Couldn't it wait,
Till my child came home ?

That's MOM

از اینجا

نکته تاکیدی:خیر و خوشی به ظاهر محال هم اکنون عیان می شود.(4 اثر از اسکاول شین)